Υπάρχουν πολλοί τρόποι που θα μας βοηθήσουν να βελτιώσουμε τη ζωή των ανθρώπων με Ν. Πάρκινσον

Ε: Τα πόδια μου κολλάνε όταν περπατάω. Είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα;

Από τη στήλη «ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΕΙΔΙΚΟ» του N.W.P.F.

A: Τα ακινητικά επεισόδια είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει την προσωρινή αδυναμία κίνησης. Μπορεί να επηρεάσουν το λόγο, τη βάδιση, την κίνηση των ματιών, ακόμη και τη χρήση των χεριών σε λειτουργίες όπως το γράψιμο. Πολλοί άνθρωποι περιγράφουν τα ακινητικά επεισόδια σαν ένα αίσθημα ότι τα πόδια τους κολλάνε στο πάτωμα.

Τα επεισόδια αυτά συμβαίνουν συνήθως κατά την έναρξη της βάδισης και κατά τη στροφή ή την αλλαγή της κατεύθυνσης της βάδισης. Όταν αυτό συμβαίνει αιφνίδια, ονομάζεται «πάγωμα» (freezing). Μπορεί να συμβούν οποιαδήποτε στιγμή ή να σχετίζονται με τη δοσολογία των φαρμάκων. Τα ακινητικά επεισόδια σε καταστάσεις “οff” συμβαίνουν συνήθως το πρωί (μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς φάρμακο) ή στο τέλος της δόσης ενός φαρμάκου καθώς φθίνει η επίδρασή του στην κίνηση (wearing OFF). Τα ακινητικά επεισόδια σε κατάσταση “οff” μπορεί να βελτιωθούν με ρύθμιση της φαρμακευτικής αγωγής.

Η Marilyn Borromeo-Wesner, νοσηλεύτρια στο Booth Gardner Parkinson’s Care Center, αναφέρει ότι «Θα ήταν καλό να τοποθετείτε την πρώτη ημερήσια δόση του φαρμάκου στο κομοδίνο σας και να την παίρνετε πριν σηκωθείτε από το κρεβάτι, εφόσον έχετε ακινητικά επεισόδια κατά την αφύπνιση». Η νοσηλεύτρια όμως συμπληρώνει: «Πριν κάνετε οποιαδήποτε αλλαγή στην ώρα που λαμβάνετε τα φάρμακά σας θα πρέπει να ρωτήσετε το γιατρό που σας παρακολουθεί. Τα ακινητικά επεισόδια μπορεί να μην αντιμετωπίζονται όταν είστε σε κατάσταση “on” στο φάρμακο. Στις περιπτώσεις αυτές η φυσικοθεραπεία και η εργοθεραπεία παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη θεραπεία».

Η Ann Zylstra, υπεύθυνη Κέντρου Φυσικοθεραπείας, αναφέρει ότι «Υπάρχουν διάφορες στρατηγικές για να σταματήσουν τα ακινητικά επεισόδια, ώστε να μπορέσει το άτομο να αρχίσει και πάλι την κίνηση». «Μπορεί να αποδειχθεί βοηθητική ακόμη και μία απλή αλλαγή στον τρόπο που περπατάτε ή η χρήση οπτικών ή ακουστικών βοηθημάτων». Για παράδειγμα, αναφέρει ότι «μπορεί να αποφύγετε το «πάγωμα» εάν η κατεύθυνση της πορείας σας ή τα βήματα που κάνετε είναι πλάγια, εάν μετατοπίζετε συχνά το κέντρο βάρους σας, και βαδίζετε προς τα πίσω ή πάνω σε μία γραμμή ή κατά μήκος ενός αντικειμένου-οδηγού. Ο ήχος και η μουσική μπορεί να διεγείρουν το βάδισμά σας, και να σας βοηθήσουν να μειώσετε τα ακινητικά επεισόδια. Για ορισμένους μπορεί να αποδειχθεί αποτελεσματικό ακόμα και το να μετρούν τα βήματά τους τραγουδιστά. Ορισμένα μπαστούνια και άλλα ειδικά βοηθήματα για τη βάδιση, φέρουν ακτίνες laser που φαίνονται στο πάτωμα, ώστε να σας δείχνουν μία γραμμή για να περπατάτε πάνω της. Τα ακινητικά επεισόδια συνήθως συμβαίνουν σε συγκεκριμένες συνθήκες. Στενοί χώροι με συνωστισμό, όπως το χωλ, η είσοδος μίας πόρτας, ο ανελκυστήρας, η ντουλάπα και η τουαλέτα είναι συνηθισμένα σημεία που συμβαίνουν τέτοιου είδους επεισόδια. Το άγχος, η κούραση και οι πιεστικές καταστάσεις μπορούν επίσης να αυξήσουν την πιθανότητα για ακινητικά επεισόδια».

Η ερώτηση αυτού του μήνα έγινε στη Monique Giroux, διευθύντρια του Κέντρου Φροντίδας για τη Ν. Πάρκινσον Booth Gardner (Booth Gardner Parkinson’s Care Center) της πολιτείας της Ουάσινγκτον, η οποία έδωσε τις εξής συμβουλές:

• Κρατάτε ημερολόγιο του σημείου που έγινε το ακινητικό επεισόδιο και προσπαθήστε να βρείτε τρόπους για να εξασφαλίσετε μεγαλύτερο χώρο.
• Περιορίστε τα ακατάστατα μικροαντικείμενα στο χώρο, απλοποιήστε την επίπλωση του σπιτιού και ξεφορτωθείτε τα μικρά χαλιά.
• Σιγουρευτείτε ότι υπάρχει επαρκής φωτισμός για να μη χάνετε τον προσανατολισμό σας.
   

Η αντιμετώπιση των ακινητικών επεισοδίων απαιτεί ομαδική προσπάθεια. Ο γιατρός που σας παρακολουθεί και ο φυσικοθεραπευτής ή εργοθεραπευτής μπορεί να σας βοηθήσουν να μειώσετε τα ακινητικά επεισόδια και να είστε ασφαλείς.