Η Παγκόσμια Διακήρυξη για τη Ν. Πάρκινσον δηλώνει ότι:
“Εμείς, η ομάδα εργασίας για τη Ν. Πάρκινσον, η οποία συστάθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας στη Γένοβα στις 27 και 28 Μαΐου του 1997, καλούμε τις παγκόσμιες οργανώσεις και όλους τους προμηθευτές υγείας να μας ακολουθήσουν στη λήψη σημαντικών ενεργειών που να αγγίζουν τους αντικειμενικούς σκοπούς και τις υποδείξεις για την εκπαιδευτική διαχείριση και την εμπλοκή της Δημόσιας Υγείας για τη Ν. Πάρκινσον, όπως συμφωνήθηκε στη διάσκεψη εκείνη”.
Η Ν. Πάρκινσον είναι μια εξελισσόμενη, πάθηση του εγκεφάλου, η οποία πλήττει τον πληθυσμό παγκοσμίως, ανεξαρτήτως πολιτισμού και φυλής.
Παρά το γεγονός ότι η Ν. Πάρκινσον αποτελεί μια περίπλοκη διαταραχή αγνώστου αιτιολογίας, για περισσότερα από 40 έτη υπάρχει η αποδοχή ότι τα χαμηλά επίπεδα ντοπαμίνης στον εγκέφαλο ευθύνονται για τις διαταραχές της κίνησης. Μέχρι σήμερα, η θεραπεία της νόσου δεν έχει βρεθεί.
Η Ν. Πάρκινσον επηρεάζει κάθε πτυχή της καθημερινότητας του ασθενούς. Βέβαια στις μέρες μας υπάρχει μεγάλο εύρος θεραπειών για τον έλεγχο των συμπτωμάτων και την παράταση ζωής. Αυτές περιλαμβάνουν τη φαρμακευτική αγωγή, τη χειρουργική λύση και τις φυσικές θεραπευτικές μεθόδους.
Η κατάλληλη και αποτελεσματική διαχείριση των συμπτωμάτων βοηθά στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών.
Συγκεκριμένα εμείς παροτρύνουμε όλες τις κυβερνήσεις να:
Όλοι οι ασθενείς με Ν. Πάρκινσον έχουν το δικαίωμα:
-Να παραπεμφθούν σε έναν ειδικό γιατρό που ασχολείται με τη Ν. Πάρκινσον
-Να γνωρίζουν ακριβώς την ασθένεια από την οποία πάσχουν
-Να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υποστήριξης
-Να λαμβάνουν συνεχή φροντίδα
-Να συμμετέχουν στην αντιμετώπιση της ασθένειάς τους
_2.jpg)
Δήλωση της Mary Baker (Πρόεδρος της Ομάδας Εργασίας)
«Ο αποτελεσματικός και κατάλληλος χειρισμός όλων των πρακτικών και μεθόδων, μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα ζωής των ασθενών με Ν. Πάρκινσον και να μειώσει το κόστος και τον αντίκτυπό του στην παγκόσμια κοινότητα. Η Παγκόσμια Διακήρυξη για τη Ν. Πάρκινσον είναι το μεσουράνημα μιας στενής συνεργασίας μεταξύ των επαγγελματιών υγείας και των οργανώσεων ασθενών τα τελευταία 3 χρόνια και τονίζει τη σημασία της συνεργασίας τους ώστε να επηρεάσουν και να πετύχουν την αλλαγή της στάσης των ανθρώπων στο χειρισμό της Ν. Πάρκινσον . Σε πολλές χώρες, παρατηρείται υπερβολική εξάρτηση στην εθελοντική φροντίδα, η οποία προκαλείται από την έλλειψη διαθέσιμων πόρων. Η πλειοψηφία των φροντιστών, από την άλλη είναι γυναίκες οι οποίες ολοένα και περισσότερο μοιράζονται μεταξύ της επαγγελματικής τους καριέρας και του ρόλου τους ως φροντιστές. Καθώς ο πληθυσμός σε όλον τον κόσμο γίνονται ολοένα και γεροντότερος, το κόστος για τα κράτη θα είναι αστρονομικό αν δε ληφθούν μέτρα τώρα, στις αρχές του 21ου αιώνα».
Από το ξεκίνημά της, η Παγκόσμια Διακήρυξη για τη Ν. Πάρκινσον έχει λάβει παγκόσμια υποστήριξη από τους καταφανείς ανθρώπους και τους παγκόσμιους ηγέτες, οι οποίοι εκφράζουν τη στήριξή τους υπογράφοντας με τη σειρά τους τη Διακήρυξη.